تبلیغات
رهرو شهیدان - فضلیت های امام هادی (ع)
 
رهرو شهیدان
سلام بر شهیدانی که برای عزت و سربلندی اسلام و جانفشانی در راه خداوند حرکت کرده اند و بهترین سرمایه ی وجودی خودشان،یعنی جانشان را
نظرسنجی
به نظر شما مهم ترین وظیفه دولت در قبال مردم چیست؟






 
 

فضلیت های امام هادی (ع)

میلاد سراسر نور امام هادی (ع) بر تمامی مسلمانان مبارک باد...
امام هادی(ع) نمونه‏ ای از انسان کامل و مجموعه سترگی از اخلاق اسلامی بود. «ابن شهر آشوب» در این باره می‏ نویسد: «امام هادی(ع) خوش‏ خو ترین و راست‏گوترین مردم بود. کسی که او را از نزدیک می‏دید، خوش برخوردترین انسان‏ها را دیده بود و اگر آوازه‏ اش را از دور می‏شنید، وصف کامل‏ترین فرد را شنیده بود. هرگاه در حضور او خاموش بودی، هیبت و شکوه وی تو را فرا می‏گرفت و هرگاه اراده گفتار می‏کردی، بزرگی و بزرگواری‏ اش بر تو پرده در می‏ انداخت. او از دودمان رسالت و امامت و میراث‏دار جانشینی و خلافت بود و شاخ ساری دل نواز از درخت پربرگ و بار نبوت و میوه سرسبد درخت رسالت ...».(1) امام در تمام زمینه‏ های فردی، اعم از ظاهری و اخلاقی، زبانزد همگان بود. «ابن صباغ مالکی» در این راستا می ‏نگارد: «فضیلت ابوالحسن، علی بن محمد الهادی(ع) بر زمین پرده گسترده و رشته‏ هایش را به ستاره‏ های آسمان پیوسته است. هیچ فضیلتی نیست که به او پایان نیابد و هیچ عظمتی نیست که تمام و کمال به او تعلق نگیرد. هیچ خصلت والایی بزرگ نمی‏ نماید مگر آنکه گواه ارزش آن در وی آشکار است. او شایسته، برگزیده و بزرگوار است که در سرشت والا پسندیده شده است ... هر کار نیکی با وجود او رونق یافته. او از نظر شکوه، آرامش، پاکی و پاکیزگی بر اساس روش نبوی و خلق نیکوی علوی آراسته شده که هیچ فردی از آفریدگان خدا به سان او نیست و به او نمی‏رسد و امید رسیدن به او را هم ندارد».(2) نیکو و به جاست این قسمت از نوشتار، به زیبایی‏ های طبع او آراسته گردد: 1. عبادت ایجاد ارتباط عاشقانه با معبود و معشوق ازلی و عبادت فراوان، از ویژگی‏های برجسته امام هادی(ع) است. در این باره نوشته‏ اند:
لطفا بقیه مطالب را در ادامه مطلب بخوانید.............
«همواره ملازم مسجد بود و میلی نیز به دنیا نداشت. عبادتگری فقیه بود. شب‏ ها را در عبادت به صبح می‏ رساند بی آنکه لحظه ‏ای روی از قبله برگرداند. با پشمینه‏ ای بر تن و سجاده‏ ای از حصیر زیر پا به نماز می‏ ایستاد. شوق به عبادتش به شب تمام نمی‏شد. کمی می‏خوابید و دوباره برمی‏ خاست و مشغول عبادت می‏ شد. آرام زیر لب قرآن را زمزمه می‏کرد و با صوتی محزون آیاتش را می‏خواند و اشک می‏ ریخت که هرکس صدای مناجات او را می ‏شنید، می‏ گریست. گاه بر روی ریگ‏ها و خاک‏ها می‏ نشست. نیمه شب‏ها را مشغول استغفار می‏ شد و شب‏ها را به شب زنده‏ داری می‏گذراند.(3) شبانگاه به سجده و رکوع می‏ افتاد و با صدایی محزون و غمگین می‏گفت: خداوندا، این گناهکار پیش تو آمده و این نیازمند به تو روی آورده، خدایا، رنج او را در این راه بی‏ پاداش مگذار! بر او رحمت آور و او را ببخش و از لغزش‏ هایش درگذر».(4) 

2. ساده‏ زیستی از دیگر ویژگی‏های برجسته اخلاقی امام هادی(ع)، ساده ‏زیستی و دوری از دنیا بود. در این زمینه نیز آمده است: 
 «از دنیا چیزی در بساط زندگی نداشت. بنده‏ ای وارسته از دنیا بود. در آن شبی که به خانه‏ اش هجوم آوردند، او را تنها یافتند با پشمینه ‏ای که همیشه بر تن داشت و خانه‏ ای که در آن هیچ اسباب و اثاثیه چشم‏گیری دیده نمی‏شد. کف خانه‏اش خاک‏پوش بود و بر سجاده حصیری خود نشسته، کلاهی پشمین بر سر گذاشته و با پروردگارش مشغول نیایش بود».(5) 3. دانش یکی از محورهای اساسی و از سترگ‏ ترین پشتوانه‏ های امامت، دانش امام است که بر اساس آن بشریت از کوره راه‏های نابودی رهایی می‏یابد. شخصیت علمی امام هادی(ع) از همان دوران کودکی و پیش از امامت ایشان شکل گرفته بود. مناظره‏ های علمی، پاسخ‏گویی به شبهه‏ های اعتقادی و تربیت شاگردان برجسته نمونه‏ های برجسته‏ ای از جایگاه والای علمی امام هادی(ع) است. او در همان کودکی مسائل پیچیده فقهی را که بسیاری از بزرگان و دانشمندان در حلّ آن فرو می‏ ماندند، حل می‏کرد. گنجینه‏ ای پایان‏ ناپذیر از دانش و چکاد نشینی در بلندای بینش بوددشمن ساده‏ اندیش به خیال در هم شکستن وجهه علمی ایشان، مناظره‏ های علمی تشکیل می‏دهد، ولی جز رسوایی و فضاحت ثمره‏ ای نمی‏ بیند. از این رو، به بلندی مقام امام اعتراف می‏کند و سر تسلیم فرود می‏ آورد.(6) با این همه، متوکل، مانع نشر و گسترش علوم از سوی ایشان می‏ شده همواره در تلاش بود تا شخصیت علمی امام بر مردم آشکار نشوداز این رو، امام را تحت مراقبت شدیدنظامی گرفته بود و از ارتباط دانشمندان علوم و حتی مردم عامی با ایشان جلوگیری می‏ کرد. دشمنان، پرتو گیتی فروز آن آفتاب علم و معرفت را می‏ دیدند و خفاش صفت با چشمانی شب‏زده به خیال شب پرستی، از فروزندگی‏ اش چشم فرو می‏ بستند و با شمعی به جنگ آفتاب می‏ رفتند و مناظره به راه می‏ انداختند. با این حال، امام با صبری بی‏ پایان، لحظه‏ ها را به کار می‏ گرفت و تیرگی جهل را با نور دانش خود می‏ زدود. او در بیان پرتوافشانی چهارده خورشید تابنده علم می‏ فرمود: اسم اعظم خدا هفتاد و سه حرف است. تنها یک حرف آن نزد آصف [بن برخیا] بود که وقتی خدا را بدان خواند، زمین برای او در هم پیچیده شد و تخت بلقیس را نزد سلیمان نبی آورد. آن گاه زمین گسترده شده و به حال اول خود برگشت. تمام این‏ها در یک چشم برهم زدن انجام گرفت، ولی نزد ما هفتاد و دو حرف از آن وجود دارد که یک حرف آن نزد خدا مانده [و بقیه را به ما داده[ که در خزانه دانش غیب او به خودش اختصاص دارد.(7) او به تمامی زبان‏های عصر خود از قبیلهندی، ترکی، فارسی و... آگاه بود و حتی نوشته‏ اند که در جمع فارسی زبانان به زبان خودشان سخن می‏ گفت.(8) اظهار نظرهای «یزداد نصرانی»، شاگرد «بختیشوع» درباره دانش امام هادی(ع) بسیار مهم است. او پزشک مخصوص دربار معتصم بود. چیرگی امام در دانش، به اندازه‏ ای او را مجذوب خود کرده که در توصیف مقام علمی ایشان گفته بود«اگر بنا باشد آفریده‏ ای را نام ببریم که از جهان غیب آگاهی داشته باشد، او (امام هادی(ع)) خواهد بود». این سخن نتیجه تنها دیدار کوتاه او با امام بود.(9)4. آگاهی از اسرار براساس روایات فراوان، امام معصوم(ع) هر گاه بخواهد از چیزی که بر او پوشیده است، آگاه شود، خداوند او را بدان آگاه خواهد ساخت. امام علی النقی(ع) نیز به سان دیگر پیشوایان، از غیب خبر می‏ داد، آینده را به وضوح می‏ دید. از درون افراد آگاه بود و زمان مرگ افراد را می‏ دانست. «ابوالعباس احمد ابی‏ النصر» و «ابو جعفر محمد بن علویه» می‏گویند: «شخصی از شیعیان اهل‏ بیت(ع) به نام عبدالرحمان در اصفهان می‏ زیست. روزی از او پرسیدند: سبب شیعه شدن تو در این شهر چه بود؟ گفت: من مردی نیازمند، ولی سخنگو و با جرئت بودم. سالی با جمعی از اهل شهر برای دادخواهی به دربار متوکل رفتم. به در کاخ او که رسیدیم، شنیدیم دستور داده امام هادی(ع) را احضار کنند. پرسیدم: علی بن محمد کیست که متوکل چنین دستوری داده؟ گفتند: او از علویان است و رافضی‏ ها او را امام خود می‏خوانند. پیش خود گفتم شاید متوکل او را خواسته تا به قتل برساند. تصمیم گرفتم همان جا بمانم تا او را ملاقات کنم. مدتی بعد سواری آهسته به کاخ متوکل نزدیک شد. باوقار و شکوهی خاص بر اسب نشسته بود و مردم از دو طرف او را همراهی می‏ کردند. به چهره‏ اش که نگاه کردم، محبّتی عجیب از او در دلم افتاد. ناخواسته به او علاقه‏ مند شدم و از خدا خواستم که شرّ دشمنش را از او دور گرداند. او از میان جمعیت گذشت تا به من رسید. من در سیمایش محو بودم و برایش دعا می‏کردم. مقابلم که رسید، در چشمانم نگریست و با مهربانی فرمود: خداوند دعاهای تو را در حق من مستجاب کند، عمرت را طولانی سازد و مال و اولادت را بسیار گرداند. وقتی سخنانش را شنیدم، از تعجب ـ که چگونه از دل من آگاه است؟ ـ ترس وجودم را فرا گرفت. تعادل خود را از دست دادم و بر زمین افتادم. مردم اطرافم را گرفتند و پرسیدند چه شد. من کتمان کردم و گفتم: خیر است ان شاء اللّه‏ و چیزی به کسی نگفتم تا این‏که به خانه‏ ام بازگشتم. دعای امام هادی(ع) در حق من مستجاب شد. خدا دارایی‏ ام را فراوان کرد. به من ده فرزند عطا فرمود و عمرم نیز اکنون از هفتاد سال فزون شده است. من نیز امامت کسی را که از دلم آگاه بود، پذیرفتم و شیعه شدم.(10) «خیران اسباطی» نیز در زمینه آگاهی امام از اسرار می‏گوید: نزد ابوالحسن الهادی(ع)، در مدینه رفتم و خدمت ایشان نشستم. امام پرسید: از واثق (خلیفه عباسی) چه خبر داری؟ گفتم: قربانت شوم! او سلامت بود و ملاقات من با او از همه بیشتر و نزدیک‏تر است. اما الآن حدود ده روز است که او را ندیده ‏ام. امام فرمود: مردم مدینه می‏گویند: او مرده است. گفتم: ولی من از همه او را بیشتر می‏بینم و اگر چنین بود، باید من هم آگاه می‏ بودم. ایشان دوباره فرمودند: مردم مدینه می‏گویند او مرده! از تأکید امام براین کلمه فهمیدم منظور امام از مردم، خودشان هستند. سپس فرمود: جعفر (متوکل عباسی) چه؟ عرض کردم: او در زندان و در بدترین شرایط است. فرمود: بدان که او هم اکنون خلیفه است. سپس پرسید: ابن زیّات(11) (وزیر واثق) چه شد؟ گفتم: مردم پشتیبان او و فرمانبردارش هستند. امام فرمود: این قدرت برایش شوم بود. پس از مدتی سکوت فرمود: دستور خدا و فرمان‏ های او باید اجرا شوند و گزیری از مقدّرات او نیست. ای خیران، بدان که واثق مرده، متوکل به جای او نشسته و ابن زیات نیز کشته شده است. عرض کردم: فدایت شوم، چه وقت؟! با اطمینان فرمود: شش روز پس از اینکه از آنجا خارج شدی».(12) 

نوع مطلب :
برچسب ها : فضیلت های امام هادی، ویژگی های اخلاقی امام هادی، داستان هایی از امام هادی، مناقب امام هادی،
لینک های مرتبط :
نظرات ()
پنجشنبه 26 اردیبهشت 1392 09:34 ق.ظ
سلام. با یه مطلب در مورد حجاب آپم.. منتظرم...
**وحید برومند** ، به وبلاگ رهرو شهیدان خوش آمدید. امیدوارم لحظات شادی را در این وب سپری کنید.علیکم السلام...
ممنون از لطفتون
سه شنبه 24 اردیبهشت 1392 05:55 ب.ظ
امام صادق (ع):
هر کس می خواهد از یاوران مهدی (عج) باشد باید انتظار کشد و در عین انتظار به تقوا و خوش خلقی رفتار نماید
**وحید برومند** ، به وبلاگ رهرو شهیدان خوش آمدید. امیدوارم لحظات شادی را در این وب سپری کنید.سلام....
ممنون از لطفتون...
یاحق
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر





آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی

محکوم کردن توهین به پیامبر

.
آخرین روزهای زمستان
........ ........ مجموعه قرآنی حکیم ویژه...... Search Engine Marketing & Search Engine Optimization......